ทิวทัศน์แถวบ้านจ้า

 

บ้านที่เราอาศัยอยู่คือหลังสีส้มทางซ้ายของภาพ

 

 

 

 

 

- - -

 

ไกลๆเป็นเมืองอีกฟาก มองไกลๆสวยดีแต่ถ่ายมาไม่ค่อยติด 

 

 

 

 

 

 

 

 

จริงๆออกมาซักผ้า เลยเอากล้องมาถ่ายด้วย
ปกติออกไปเรียน ไม่ลืมกล้องก็รีบจนไม่ได้ถ่าย ไม่ก็ขี้เกียจพก หนัก อิอิ

นี่เป็นร้านซักผ้าแถวบ้าน เดินมา 3 - 4blocks

ขึ้นเขาอีกต่างหาก แต่เดินจนชินล่ะ 

 

 

ดูรวมๆ 4รูป เหมือนอยู่ในเมืองไร้ผู้คนเลยแฮะ..

 

 หมดละ ไม่ค่อยมีเรื่องจะเขียนเท่าไร
จะวาดรูปก็วาดไม่ออกพักนี้ วาดมาก็มีแต่ห่วยๆจนต้องฉีกทิ้ง

(เริ่มวาดบนกระดาษเลยได้ฉีก) ไม่รู้เครียด+เกร็งไปหรือเปล่า

เพราะจะทำเป็น portfolioส่งมหาลัยด้วย ก็เลยคิดหนัก..

เฮ้อ.. กลุ้มจาย

 

 

 

 

ทั้งชอคโกทั้งเค้ก อา..

 

ได้มาจาก fw mail ค่ะ

 

เห็นแล้วอยากได้ TwT... แต่จะกินลงมั้ยเนี่ย หุหุ

 

 

★      ★      ★      ★      ★      ★

ทีแรกว่าจะไม่เขียนแล้วน๊า..
อยากรีบใช้เวลากับงานมากกว่า แต่ก็ทำมาทั้งวันละ หาข้ออ้างเบรคหน่อยแล้วกัน..

ว่าแล้วก็มา(หาเรื่อง)เขียนด้วยเหตุผลสุดจะไร้สาระค่ะ

ก็วันนี้เดือนนี้มันเลขสวยหนิ :P

อืม..

เรื่องที่จะเขียนต่อไปนี้ ตัวเราก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรมากหรอกนะ แค่รู้สึกนิดๆแปลกใจหน่อยๆค่ะ
หาประเด็นเขียนๆไปงั้นแหละ - . -

ว่า..

ที่เราวาดๆรูปกันอยู่เนี่ย
บางคนนอกจากวาดเล่นแล้ว(ซึ่งไม่ขอกล่าวถึง) ก็ยังทำเป็นงานอีกด้วย ทว่า..

ทำไปด่าไป..

-_-'

แน่นอนค่ะว่าไม่ได้ด่าตัวเองแน่ๆ
อยากรู้เหมือนกันนะ ว่าทำเป็นอย่างนั้นไปได้ล่ะ..

ที่ทำๆกัน ไม่ใช่ทำเพราะสนุกแล้วก็ใจรักหรอกหรือ?

หรือเราจะโชคดีเอง ที่ได้ดีลงานกับคนดีๆ? เราไม่ขอ โทษว่าใครผิดเพราะไม่ใช่ประเด็นของเราน่ะค่ะ

แต่ประเด็นคือ

ถึงจะมีอุปสรรคหลายๆอย่าง ทั้งเหนื่อยและก็ท้อ
แต่เราก็อดทน เพราะเราสนุกกับงานค่ะ บางทีก็นั่งทำจนลืมกินข้าวกินปลา @_@

และที่สำคัญที่สุด คือ เราอยากให้งานออกมาดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ในฝีมือที่มีตอนนั้นๆด้วย

ซึ่งเราว่า ถ้าไม่รักและสนุกกับงานแล้ว มันจะดรอปลงไปมากทีเดียว

ไม่รู้สิแต่..

คิดว่าจริงนะ : )

อะไรที่เห็นท่าจะไม่ดี เช่นเวลาไม่พอ หรือคุยกันไม่เข้าใจ เราก็ต้องขอปฏิเสธงานไปก่อนหละ

ไม่ว่าจะเสียดายเพียงใด..

แบบว่าไม่อยากเอางานที่ตัวเองเห็นแล้วรันทดออกสู่สายตาสาธารณะชนง่ะ

เพราะฉะนั้น..

มาทำงานด้วยความสนุกสนานกันดีกว่าน่า ^^

★      ★      ★      ★      ★      ★

เอามาจาก fw.mail ค่ะ ตลกดี

- - - - - - -

ปล. ก็ไม่ใช่ว่าเราไม่เคยทำไปด่าไปหรอกนะ (จริงๆก็ไม่ถึงกับด่า แต่ไปทางบ่นเสียมากกว่า)

แต่ลืมๆมันไปซะเถอะ 55+ น่าอับอาย ^^'
สำนวนการพิมพ์ยังไม่เหมือนตัวเองพิมพ์เลยด้วยซ้ำ

 

 

เมื่อวานไปถอยไอ้นี่มา

Sony Ericsson W810i

จริงๆขายพร้อมแท่นลำโพง
(เพิ่มเงินอีก 1,400 แต่ถ้ามาซื้อแยกจะราคา 4000)
แต่ดูท่าคงจะไม่ได้ใช้แถมเกะกะก็เลยไม่เอา

สวยดี ชอบสีขาว

ด้านหลัง

ลำโพงด้านหลังนี่เสียงนิ๊งมาก
แต่ดันแถมเพลง RS มาเต็มเครื่อง...
(รู้สึกทำให้เครื่องมีมลทินยังไงบอกไม่ถูก)

จากนั้นก็ไปเปลี่ยนเบอร์ในsimให้เป็น 08
เข้าไปศูนย์ GSM แป๊บเดียวเสร็จเลย ไวดีจัง

เครดิตภาพและข้อมูล :
http://www.siamphone.com/catalog/sonyericsson/w810i_white.htm

วันนี้ก่อนกลับบ้าน ก็แวะของกินของใช้เข้าบ้าน

ซื้อชามใหม่ให้หมา ชามดีๆไม่รู้หายไปไหนหมด

(กลับจากยุ่นหมาหายไปสองตัวไม่พอ ชามก็ตายตามหมาไปด้วย)

แล้วก็หยิบเพ็ดดีกรีแบบอาหารเปียกมา2กระป๋อง

ข้างกะป๋องมีเขียนปริมาณให้การให้อาหารที่แนะนำ สุนัขโต 3 กระป๋อง / วัน

กระป๋องหนักมาก 700กรัม / กระป๋อง แต่3ป๋องต่อวันคงตายอ่ะ ป๋องละ 66บาท

แล้วก็แปรงหวีขนหมาอันใหม่ อันเก่าลูกจ้างเอาไปกองตากแดดตากฝนจนสนิมกินละ

อันนี้ต้องเก็บให้พ้นมือเด็ก(คุณลูกจ้าง) ไม่รู้ว่าหยิบไปหวีผมตัวเองบ้างรึเปล่า

เพราะดูก็ไม่น่ารักหมาขนาดจะแปรงขนให้ @.@

. . . . . . . . . .

กลับมา คนขับรถไม่เอารถไปจอดข้างใน ดันมาจอดต่ออีกคัน ช่องเข้าบ้านเหลือนิดเดียว

มาจอดก่อนทำไมไม่เอาไปจอดข้างในว้า ว้า ว้า ว้า~~~~

ฝนก็ตกเอาๆ ซื้อของมาก็เยอะ ไม่เอาเข้าบ้าน นอกจากได้เปียกแล้ว หิ้วตายแน่ๆ

ไม่เอาเข้าก็ไม่ได้ ของต้องแช่ตู้เย็นทั้งนั้น

ก็เลยต้องพยายามเอารถเข้าบ้าน แต่ซวยสุดๆ..

พ่อทำพื้นที่จอดรถใหม่ ของเก่าน่ะดี แต่ทรุดเลยร้าว

ที่ทำใหม่ปูกระเบื้องแทน ไม่รู้เอากระเบื้องจากไหน(เดาว่าเหลือจากงานก่อสร้างที่อื่น)

บ้านเรายกสูง ที่จอดรถจะเป็นเนินสูงกว่าถนนเมตรนึงได้อ่ะ

ปกติไม่เท่าไร แต่วันนี้ฝนตก แล้วมันลื่น!!!

โอ้ยยยยยยยยย ตกใจหมดเลย

ลื่นล้อปัดเลยอ้ะ!! แต่ที่สำคัญ!!

ข้างๆเอาไปสีกับเสาเรียบร้อย แง๊~~

เสียพรหมจรรย์เลยลูกสาวข้า แง๊~~~

เป็นริ้วรอยจนได้โฮๆๆๆๆ ม่ายยยยย T-T

. . . . . . . . . .

สุดท้ายก็เอาขึ้นบ้านมาได้ (ไหลแบบถอยไม่ได้แล้ว ขูดยาวแน่ๆ)

ยังดีที่ขูดแค่ตอนไหล ฮือๆ ๆ ๆ

ขึ้นมาได้ก็เข้าบ้านมาเปิดไฟ นั่งทำใจได้ 3 วิฯ

คุณหมาตาดำๆ ก็ร้องกันแบบจะขาดใจตาย (หนูหิวข้าว)

อะไรเนี่ย เห็นหน้าข้าที่ไร เป็นหิวข้าวทุกทีเลย -_-

หมดเวลาทำใจ เปลี่ยนเป็นเวลาให้อาหารหมา

ลองเอาอาหารกระป๋องให้หมาดู(ตั้งกะหมาโตมาไม่ แทบไม่เคยได้เอาให้เลย)

ไม่ได้เลี้ยงเองด้วยแหละ ไปยุ่น

โห

แค่เปิดกระป๋อง หมาก็คลั่ง

ให้สองตัวแบ่งกัน 1 กระป๋อง กินไวกันยังกะว่า อีก 3วิฯโลกจะแตก!!

ก๊วยเจ๋งนี่งาบเดียวเกือบหมด เลียจานจนจานไหลไปใต้ท้องรถ

ไม่พอยังจะตามไปฆ่าแกงกะว่าไม่ให้เหลือไว้กระทั่งกลิ่น

สงสัยมันจะอร่อยมากนะเนี่ย(แต่ไม่ขอชิม)

แต่ดูสภาพแล้ว 3ป๋องต่อวันคงไม่พอก๊วยเจ๋งกินอ่ะ อย่างมันต้อง3ป๋องต่อมื้อถึงจะอิ่มพอดี

ที่เหลือก็ให้อาหารเม็ดต่อ ไม่มีอารมณ์จะทำกับข้าวเลี้ยงหมาละวันนี้ T-T

ฮือๆๆ

..รถข้า...

ข้อมูลจาก Forward mail
เรียบเรียงโดยกระปุกดอทคอม
ภาพประกอบทางอินเทอร์เน็ต

โสดแสนดี

          โสดประเภทนี้มีแต่ความหวังดี (มาก) และพร้อมที่จะเสียสละเพื่อคนที่รักตลอดเวลา แม้ตัวเองจะเจ็บช้ำแค่ไหนก็ยอม ขอแค่ให้เขาหรือเธอมีความสุขก็พอ (โห... เจ้าชาย/นางฟ้า ตัวจริง) ลักษณะเด่นของคนโสดกลุ่มนี้คือ รักกี่ทีก็ช้ำ เพราะมัวแต่เป็นคนดี (ไม่ดูตาม้าตาเรือ) คนโสดประเภทนี้ เขาจะมีเพลงประจำตัว คือ เพลงคนดีไม่มีที่อยู่ ของ POTATO

 โสดเจียมตัว

          โสดประเภทนี้เป็นคนดีอีกแบบ (แต่น้อยกว่าข้อแรก) ดีแบบเจียมเนื้อเจียมตัว มองตัวเองต่ำต้อยด้อยค่าอยู่ตลอดเวลา ไม่หวังอะไรมากมาย ขอแค่เป็นจุดหนึ่งเล็กๆ เท่าตับมดที่ได้รักเธอก็พอ (อะไรจะเล็กขนาดนั้น... 555) คนโสดกลุ่มนี้ มีเพลงประจำตัว คือ คนเจียมตัว ของ SO COOL

 โสดโดนสาป

          โสดประเภทนี้มองชีวิตว่ามีกรรม ฟ้าดินกลั่นแกล้ง สวรรค์ไม่มีตา เทวดาสาปส่งให้ไม่มีคนรัก ไม่มีคนสนใจ (โห... ชีวิตรันทดสุดๆ อ่ะ) มีรักเก็บกักตุนไว้เต็มหัวใจ แต่ไม่มีใครต้องการ (แงๆ เศร้าจริงๆ) เพลงประจำตัวคนโสดประเภทนี้ คือ คนไม่มีแฟน ของ เบิร์ด ธงไชย

 โสดปากแข็ง

          โสดประเภทนี้ชอบทำตัวเหมือนไม่เดือดร้อน ไม่มีใครรักก็ไม่เป็นไร ฉันอยู่ของฉันได้อย่างสบายๆ ไม่แคร์ใคร (แต่ใครจะรู้บ้างว่าในใจน่ะว้าเหว่มากๆ แถมร้องตะโกนเรียกหาใครบางคนอยู่) คนกลุ่มนี้มี เพลงประจำตัว คือ ความลับ ของ พอส

โสดอาฆาต

          โสดประเภทนี้มีความอาฆาตพยาบาทสูง รักแรง เกลียดแรง แถมยังแค้นแรงอีกต่างหาก (ใครทำฉันเจ็บ จากไปอย่าได้หวังว่าจะมีความสุข เพราะฉันจะตามสาปส่งพยาบาททุกชาติไป) คนกลุ่มนี้มี เพลงประจำตัว คือ ขวากหนาม ของ HYPER

 โสดใฝ่สูง

          โสดประเภทนี้แตกต่างโดยสิ้นเชิงกับโสดเจียมตัว เพราะมีนิสัยและการมองโลกที่ตรงข้ามกัน มีความทะเยอทะยาน ฝันสูง ถือคติความรักไม่ใช่เรื่องไกลตัว เธอหรือเขาอยู่สูงแค่ไหนก็ต้องเอื้อมมาให้ได้ แม้จะถูกคนในสังคมส่วนใหญ่มองว่าเป็นหมาวัดที่ชอบเด็ดดอกฟ้าก็ยอม เพลงประจำตัวคนโสดประเภทนี้ คือ หมาเห่าเครื่องบิน ของ โลโซ

 โสดเจ็บแล้วต้องจำ

          โสดประเภทนี้เป็นพวกเข็ดขยาดกับความรัก เพราะเคยมีประสบการณ์ที่เจ็บปวด (อกหัก/ถูกทิ้ง) ก็เลยถือคติเจ็บแล้วต้องจำ จะไม่ช้ำ ไม่รักใครอีกแล้ว ขออยู่เป็นโสดไปจนตาย (ปิดกั้นตัวเองซะยั่งงั้น) เพลงประจำตัวโสดประเภทนี้ คือ เพื่อนกับแฟนแทนกันไม่ได้ของ เล้าโลม

โสดมั่นใจ

          โสดประเภทนี้มีความเชื่อมั่นในตัวเองสูง (มาก) สามารถพลิกผันสถานการณ์ “อกหัก” ให้เป็น “ทางเลือก” ได้ ประมาณว่า ดีแล้วที่เลิกกันไป ฉันจะได้มีโอกาสมองคนใหม่ที่ดีกว่านี้ (ถึงจะเป็นโสดก็ไม่เป็นไร ฉันมั่นใจ ฉันไม่ผิด) เพลงประจำตัว คือ ไม่เดือดร้อน ของ Calyn

 โสดพยายาม

          โสดประเภทนี้มีเป้าหมายชัดเจนว่าไม่อยากเป็นโสด ฉะนั้นจึงมีความพยายาม กระตือรือร้น และลงมือทำเพื่อให้พ้นจากสถานะ “โสด” โดยเร็ว ถือคติไม่ลงทำมือก็ไม่ได้มา (แต่ยังไม่เข้าข่ายเกินงาม) เปอร์เซ็นต์ส่วนใหญ่ของโสดกลุ่มนี้เป็น สาวยุคใหม่ มีความมั่นใจพอตัว เพลงประจำตัว คือ ผ้าเช็ดหน้า ของ ไทรอัมพส์คิงดอม

โสดยังหวัง

          โสดประเภทนี้มีความหวังเป็นแรงบันดาลใจ ถือคติชีวิตนี้ไม่สิ้นหวัง ชอบการรอคอยค้นหา วันนี้ไม่เจอไม่เป็นไร พรุ่งนี้ยังไหว... รอได้ๆ แต่มีความพยายามไม่เท่ากลุ่มก่อนหน้านี้ ไม่ชอบการลงมือปฏิบัติ แต่ชอบตั้งหน้าตั้งตารอคอย (กี่ชาติผ่านไป ไม่เคยสิ้นหวัง!!) สำหรับเพลงประจำตัว คือ คนที่ไม่เข้าตา ของ Calories – Blah Blah 

          เอ... แล้วเพื่อนๆ ล่ะคะ เป็นคนโสดแบบไหน? อิอิ...

 

... อิชั้นถูกเกือบทุกข้อ มิน่าล่ะถึงได้...

 

spaceเละเทะอยู่นานเลย คงจะเป็นเพราะthemeเก่ายังไม่สมบูรณ์
(จากการเปลี่ยนเป็น window life อ่านะ)

 

กว่าจะหา theme ที่ไม่เน่าได้นี่ก็เล่นเอาท้อไปหลายรอบ

 

พักนี้ปั่นป่วนกะท้องไส้อีกละ

คลื่นไส้ กินยาละก็ไม่หาย เลยกินข้าวไม่ลง

หิวจัง..

 

ตื่นมาแต่ละทีก็เจ็บๆกระเพาะ

 

เฮ้อ~

อะไรนักหนาน๊า